-
بيا زنده گي ديگري را شروع کنيم
بي بادآوري ديروزهاي تلخ
بي استرس فرداهاي نا معلوم
بيا همين امروزي را که هستي
که هستم
بيا همين امروزمان را زنده گي کنيم
با هم
آن روزها
- June 2007
- July 2007
- August 2007
- September 2007
- October 2007
- November 2007
- December 2007
- January 2008
- February 2008
- March 2008
- April 2008
- May 2008
- June 2008
- July 2008
- August 2008
- September 2008
- October 2008
- November 2008
- December 2008
- January 2009
- February 2009
- March 2009
- April 2009
- May 2009
- June 2009
- July 2009
- August 2009
- September 2009
- October 2009
- November 2009
- December 2009
LoLiGameS
Wednesday, December 23, 2009
چرا نگفتی؟
چرا نمی گویی؟
می گفتی و از این همه حاشیه رها می شدی
استوار می ایستادی
محکم
و با آن ژست همه چیز دانت می گفتی که این رابطه تمام شد .
که دوستان نزدیکت حالت را از من نپرسند
که من هر بار
سر پایین نیندازم و با چشم های پر اشک نگویم یک سال است بی خبرم
چرا نگفتی؟
که تو می خواستی همه چیز تمام شود
که رفتی بی حرف
بی خداحافظی
بی این که من در تصمیمت نقشی داشته باشم .
چرا نگفتی؟
می دانی ؟!
هر کس که مرا می بیند و تو را می شناسد
پیش از سلام حال تو را می پرسد و من پاسخی ندارم ... جز اشک ، جز بغض
چرا نمی گویی؟
می گفتی و از این همه حاشیه رها می شدی
استوار می ایستادی
محکم
و با آن ژست همه چیز دانت می گفتی که این رابطه تمام شد .
که دوستان نزدیکت حالت را از من نپرسند
که من هر بار
سر پایین نیندازم و با چشم های پر اشک نگویم یک سال است بی خبرم
چرا نگفتی؟
که تو می خواستی همه چیز تمام شود
که رفتی بی حرف
بی خداحافظی
بی این که من در تصمیمت نقشی داشته باشم .
چرا نگفتی؟
می دانی ؟!
هر کس که مرا می بیند و تو را می شناسد
پیش از سلام حال تو را می پرسد و من پاسخی ندارم ... جز اشک ، جز بغض
Labels: از خروس لاری به مرغ همسایه
زنگ زدم" مام شید " ، بعد از سه ماه و سیزده روز
دل گیر از این بی خبری
دلش گرفته بود از این روزها
از این همه غم و درد
و مریض بود
از خودم و این بی خبری شرمنده شدم ...
دل گیر از این بی خبری
دلش گرفته بود از این روزها
از این همه غم و درد
و مریض بود
از خودم و این بی خبری شرمنده شدم ...
Labels: جهت ثبت در تاریخ
Tuesday, December 22, 2009
Saturday, December 19, 2009
برای معاینه چشم رفته بودم
بیش از یک ساعت منتظر بودم و تمام یک ساعت
تو ، چهره تو و خنده تو آویزان پلکم بود و فقط تو را می دیدم .
می دانی؟!
چه قدر جایت در این روزهایم خالی است .
کجای دنیایی؟
+ می خواهم در دستانت برف بکارم ....
بیش از یک ساعت منتظر بودم و تمام یک ساعت
تو ، چهره تو و خنده تو آویزان پلکم بود و فقط تو را می دیدم .
می دانی؟!
چه قدر جایت در این روزهایم خالی است .
کجای دنیایی؟
+ می خواهم در دستانت برف بکارم ....
Labels: از خروس لاری به مرغ همسایه
دم دمای سال نو است و بوی عید می آید ...
سال دیگری هم گذشت و من به انتظار گوله برف هنوز رویا می بافم .
سال دیگری هم گذشت و من به انتظار گوله برف هنوز رویا می بافم .
Labels: آرزوهای سال نو
Wednesday, December 16, 2009
باز شبم به کابوس گذشت
به داستان های متفاوت و متوالی
+ با مام شید برای خرید گل چینی به خانه ای رفته بودیم
انگار فروشنده ها آشنا بودن
خیلی مستقیم و رک گفتند که ما توان خرید گل ها را نداریم
+ در راه بودیم شب بود
جایی پشت نیاوران
با خانه های بزرگ و زیبا
آشنا بود
ساکت و خطرناک
با " پر" بودم
کسی دنبالمون کرد
ماشین رو توی میدون پارک کردیم و ته کوچه بن بستی پناه گرفتیم
صدای بیل می آمد
مجید ت وکلی را مخفیانه دفن می کردند
با ترس فرار کردیم
مراد را به جرثقیل بسته بودند که ببرند
و" پر "با پلیس ها دعوا میکرد
+ خدا رو شکر قبل از داستان بعدی ساعت زنگ زد .
به داستان های متفاوت و متوالی
+ با مام شید برای خرید گل چینی به خانه ای رفته بودیم
انگار فروشنده ها آشنا بودن
خیلی مستقیم و رک گفتند که ما توان خرید گل ها را نداریم
+ در راه بودیم شب بود
جایی پشت نیاوران
با خانه های بزرگ و زیبا
آشنا بود
ساکت و خطرناک
با " پر" بودم
کسی دنبالمون کرد
ماشین رو توی میدون پارک کردیم و ته کوچه بن بستی پناه گرفتیم
صدای بیل می آمد
مجید ت وکلی را مخفیانه دفن می کردند
با ترس فرار کردیم
مراد را به جرثقیل بسته بودند که ببرند
و" پر "با پلیس ها دعوا میکرد
+ خدا رو شکر قبل از داستان بعدی ساعت زنگ زد .
Labels: خواب نگاری
Monday, December 14, 2009
حالم خوب نیست
عصبانیم
همه نمودارهای منفی ام افتادن رو هم
شب ها نمی خوابم
صبح ها هم به زور بیدار می شم
عصرها می چپم تو خونه
منتظرم کسی حرفی بزنه تا دعوا کنم .
از این روزهای آخر پاییز و اوایل دی
متنفرم .
عصبانیم
همه نمودارهای منفی ام افتادن رو هم
شب ها نمی خوابم
صبح ها هم به زور بیدار می شم
عصرها می چپم تو خونه
منتظرم کسی حرفی بزنه تا دعوا کنم .
از این روزهای آخر پاییز و اوایل دی
متنفرم .
Labels: بیست و چهارم ماه